De sprong

Van mijn leven...

Gisteren heb ik samen met Laura iets heel bijzonders gedaan. Wij hebben allebei een tandemsprong gemaakt op 3 kilometer hoogte...

Dit was al jaren een wens van mij, maar ik had er zelf nog nooit iets mee gedaan. Tot ik het er afgelopen december nog eens over had met Laura en zij me zei dat ze dit ook wel eens wilde doen. Toen hebben we afgesproken dat we dit meteen dit voorjaar zouden gaan doen, samen...

En dat hebben we gisteren gedaan. We reden naar Teuge, bij Apeldoorn. Ben en Sanne waren er ook bij, dat was voor ons wel een vereiste, dat zij er bij waren hoor. Zij moesten dit met ons meebeleven...

Daar werden we in speciale pakken en harnassen gehesen en kregen we een korte uitleg. Eigenlijk kwam het er op neer dat we vooral niets moesten doen...

Toen in het vliegtuigje omhoog. Prachtig uitzicht vanuit het vliegtuigje...

Hier ging mijn kind, toch wel even slikken hoor...

En toen ging ik zelf dus ook...

Je weet echt niet wat je overkomt als je met een gangetje van ongeveer 200 km per uur naar beneden valt... Thumbs up... Alles in orde...

Dan vouwt de parachute zich open en voel je een klein rukje, en dan hang je...

Genieten van het uitzicht als je eenmaal onder de parachute hangt...

En dan ben je alweer bijna op de grond...

Een geslaagde landing en een fantastische ervaring rijker...

Wat heb ik hiervan genoten zeg. Dit was echt een unieke ervaring. Dit neemt niemand me meer af...

Ik wens iedereen een heel fijne Hemelvaartdag en alvast een heel mooi weekend,

Lieve groet,
Mirjam

Polderen

Wonend in de Haarlemmermeer, een polder, wil ik graag wat meer weten van de geschiedenis van dit gebied. Waar eerst drie meren samen het Haarlemmermeer vormden, werd dit gebied halverwege de 19e eeuw drooggepompt. Daarvoor werden drie pompgemalen gebouwd; 

Van 1849 tot 1852 pompten de Leeghwater, Cruquius en Lynden het enorme Haarlemmermeer leeg. Drie jaar lang voedden stokers de klok rond de ketelvuren en braakten de schoorstenen van de drie gemalen rookwolken uit. En na 800 miljoen kubieke meter water verzet te hebben was het begin juli 1852 dan zover: het Haarlemmermeer was drooggevallen. Achttienduizend hectare vruchtbare kleigrond kwam hierdoor in één klap ter beschikking en "het Haarlemmermeer" was "de Haarlemmermeer" geworden.

Al het water uit de Haarlemmermeer wordt nog steeds in de Ringvaart gepompt, maar wel op een modernere manier nu...
En het overtollige water van de Ringvaart werd vroeger in de boezems gepompt door stoomgemaal Halfweg.

En daar zijn we afgelopen zaterdag eens wezen kijken. Het gebouw is tegenwoordig als museum ingericht, maar een paar keer per jaar worden de gigantische stoomketels nog opgestookt en laat men de raderen draaien, zodat je een impressie kunt krijgen van hoe dit in zijn werk ging.
En geloof me, het is heel indrukwekkend...

Toen we hier aankwamen kwam er al veel stoom uit het gebouw, dit is om de overdruk weg te nemen van de machines...

Alles draait hier op het werk van vrijwilligers, echt heel mooi om te zien hoe nauwkeurig deze mensen met de machines omgaan...

Deze `nieuwe` machine stamt uit 1923...

Prachtige oliereservoirs...

Dit grote vliegwiel drijft een paar gigantische raderen aan...

...die op hun beurt weer deze schepraderen aan drijven, die ervoor zorgen dat het water vanuit de Ringvaart in de boezems wordt gebracht...

Het is echt geweldig om te zien hoe wij vroeger ook al aan watermanagement deden. In een prachtig gebouw, met een geweldige schoorsteen, in een mooie omgeving...

Ik wens iedereen een heel fijne dag vandaag,

Lieve groet,

Mirjam

Gekopt

de tulpen...

Afgelopen week heb ik toch nog een poging gewaagd om de tulpenvelden op de foto te zetten. Maar zoals ik al had verwacht was het merendeel allang gekopt. Tussen de bedden zag je gekleurde banen van afgekopte tulpen, in alle mogelijke kleuren. Dus veel groene bloembedden met hier en daar nog een vergeten of later bloeiende tulp. Verderop nog wat mooie gekleurde bedden, maar daar kon ik niet bij komen...

Aan de overkant van de weg nog deze strook met gemengde tulpen, bijna uitgebloeid, en wachtend op de kopmachines...

Maar onderweg hier naartoe kwam ik door onze groenstrook, ten zuiden van het dorp, en daar vond ik dit schouwspel. Zo ver je kon zien waren de grasvelden vol met paardenbloemen en hun pluizige bollen. Al mag het dan onkruid zijn, het ziet er toch wel heel mooi uit zo... Overal dreven de pluisjes, met daaraan een zaadje, door de lucht...

Hoe mooi kan het groeien, zelfs voor een paardenbloem...

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend,
en een geweldig leuke moederdag,

Lieve groet,
Mirjam

Fleur en Kleur op Woensdag

Vandaag doe ik weer een keer mee aan Fleur en Kleur op Woensdag. Ik heb eigenlijk niet zo heel veel met kleurtjes maar zo af en toe doe ik eens gek en eigenlijk vind ik dat wel heel leuk ook...
Nu ben ik bezig babyomslagdoeken te breien voor een kraamkliniek in Nepal en daar gebruik ik heerlijke kleurtjes voor... En daarmee voldoe ik aan de fleur en kleur van deze dag...

Kijk maar...

Nou, is dat genoeg fleur en kleur..?   
Wil je meer zien, kijk dan even bij Veronique ...

Fijne woensdag voor iedereen,

Lieve groet,
Mirjam

Bollenstreek

Al bijna mijn hele leven woon ik in de bollenstreek, al mag men de Haarlemmermeer niet de bollenstreek noemen. Geboren in Anna Paulowna en vanaf mijn 6e jaar in Voorhout en Hillegom gewoond, ben ik dus een echt bollenstreekkind. Pas de laatste drieenhalf jaar woon ik in Nieuw-Vennep.
Die bloembollen zitten mij gewoon in het bloed, want ik blijf het mooi en boeiend vinden. Elk jaar zorg ik dat ik tenminste één keer een tochtje langs de velden maak, maar dit jaar is het er helaas niet van gekomen. Misschien dat het nog gaat lukken de komende week, maar ik vrees dat heel veel bloemen al zijn gekopt...

Daarom heb ik mijn foto's van verleden jaar nog eens doorgekeken en ik wil ze toch graag nog even met jullie delen. Ik vind het zo'n indrukwekkend gezicht, al die gekleurde velden, die gedurende de rest van het jaar bepaald niet spectaculair te noemen zijn...

Kijk maar even mee...

Op de achtergrond de molen van Keukenhof...

En dit ruikt altijd zo ontzettend lekker...

Mocht het me toch nog lukken om naar de bollenvelden te gaan, de komende week, het is tenslotte op maar 10 kilometer afstand, dan zal ik daar zeker ook foto's maken en die aan jullie laten zien...

Ik wens jullie allemaal een heel mooie nieuwe week..

Lieve groet,
Mirjam

Bloggen

Dat bloggen verslavend en zelfs besmettelijk is, kunnen we niet echt ontkennen.

Mijn moeder volgt mijn blog al sinds ik er mee begonnen ben en zo nu en dan reageert ze op een post. Af en toe leest ze ook de andere blogs die in mijn sidebar staan en ze vertelde me laatst dat ze daar zo van geniet. Ze ziet zulke leuke dingen voorbij komen. Echte inspiratiebronnen, noemde ze het...

En nu is mijn  moeder van de week met haar eigen blog begonnen. Zo leuk vind ik het dat zij ook zo ingenomen is met alle prachtige stukjes en foto`s die te zien zijn bij jullie. Nemen jullie bij haar ook een kijkje..?

Bron: Internet

Dan wil ik iedereen alvast een heel fijn weekend wensen, geniet ervan hoor...

Lieve groet,
Mirjam

Tuin

Zo nu en dan heb ik wel eens wat foto's laten zien van onze tuin, of liever, van de planten in onze tuin. Ik heb ook wel eens verteld dat het maar een klein tuintje is, maar dat kun je dan niet zien aan de foto's. Nu zal ik eens laten zien dat het inderdaad maar een tuintje formaat postzegel is, maar dat daar dan toch genoeg moois in kan groeien en bloeien.

Het is tenminste wel  ons eigen droomtuintje, zo klein als het is...

We hebben een redelijk terras, met een heerlijk zitje, een vierkante tafel van steigerhout en vier makkelijke stoelen...

Aan de rechterkant een border, met daarin een redelijke variatie aan bloeiers, een appelboompje en wat klimmers zoals een clematis en een roos, de New Dawn...

Je kijkt zo tegen het schuurtje aan en als je erlangs loopt ben je alweer bijna de tuin uit. Aan het eind ervan staat nog het kippenhok, dat momenteel nog leeg staat, maar hopelijk deze zomer weer gevuld gaat worden met een paar mooie hennetjes...

Vanaf de schuur heb je deze aanblik, wat zullen we straks een plezier hebben van onze overkapping, vooral als het echt nog warm gaat worden...

Aan het eind van onze tuin, bloeit inmiddels de vroege clematis, met mooie kleine rose bloemetjes...

En de bloesem van de appelboom is nu echt helemaal open aan het gaan. Het was nog even een verrassing hoe de bloemetjes er uit zouden zien...

Nu nog hopen dat we er ook wat appels van zullen hebben...

We hebben zelfs een heus aardappelveldje, maar dan in miniatuurvorm. Een speciale zak, gevuld met de juiste aarde, bevat een paar pootaardappelen, waarvan het groen al lekker begint te groeien...

De akelei bloeit nu echt volop, ik vind dit zo'n mooi bloemetje en de kleur heel bijzonder...

Ik wens iedereen een heel fijne verder week, laten we hopen dat het mooie weer nog even aanhoudt...

Lieve groet,

Mirjam