Wandeling...

...met mijn vader.

Een aantal weken geleden wandelde ik een rondje in Hillegom. Ik begon bij het huis van mijn ouders en liep langs de Oude Beek, de Loosterweg en de Veenenburgerlaan... dwars door de bollenvelden...
Er bloeide nog helemaal niets natuurlijk, daarvoor was het veel te vroeg. Ik zei toen dat ik er vaker zou gaan wandelen om zo aan jullie te laten zien hoe de bollenvelden vorderen...

Vorige week liep ik deze wandeling weer, deze keer samen met mijn vader. In plaats van drie kwartier deden we er samen wel vijf kwartier over. En dat kwam niet omdat mijn vader langzaam liep hoor, maar omdat hij van zoveel plekjes wel wat wist te vertellen, en over de bloembollen kon hij mij ook heel wat vertellen. Vanaf zijn jeugd werkte hij 'in de bollen', zoals dat heette... Stukje terug naar vroeger dus voor hem...

Mooi, die bloesem die je nu overal ziet schitteren...

Het Groot Hoefblad bloeit hier volop.

De eerste velden Narcissen bloeien, verder nog niet veel anders...

Het huis waar mijn vader woonde, tot hij met mijn moeder trouwde, in 1958...

De Tulpen piepen tussen het stro door...

In een tuin staat de Chaenomelis heel uitbundig te bloeien..

Het huis waar mijn moeder woonde, tot ze met mijn vader trouwde, staat ongeveer 500 meter verderop...

De Tulpen groeien goed hoor, over een paar weken staan die ook te bloeien...

Nogmaals het verschil in hoogte te zien, van de velden en de oude duinweg...

Deze doeken fungeren een beetje als een broeikas, vertelde mijn vader me...

Even terug naar vroeger, toen hij ziekzoeker was. Hier vond hij een aantal zgn. Spougers, bloemen die niet verder groeien en door de bol als het ware naar buiten gespuugd worden...

Ik heb genoten van de wandeling met mijn vader en het was heel leuk om zijn verhalen over hoe het vroeger ging aan te horen...

Volgende keer gaan we weer samen denk ik...

Ik wens jullie een heerlijk weekend, hopelijk komt de zon weer een beetje terug...

Lieve groet,

Mirjam

Lente...

...in de tuin.

Zo snel als alles nu uitloopt en gaat bloeien, en dat terwijl we net voorbij half maart zijn. Heel bijzonder vind ik het...

De Saxifraga heb ik zo gekocht hoor, vorig jaar was ik te laat, toen waren ze nergens meer te krijgen, nu was ik op tijd... gelukkig!

De Kievietsbloemen kocht ik als bolletjes in een potje en ze gingen zo de tuin in, met slechts een enkel bloemetje erin... en op dit moment bloeien er zo'n 14 bloemen... Blij!

De Pioenrozen groeien als kool, ik hoop dit jaar op meer dan 2 bloemen...

De Klimhortensia zit weer vol met klein blad, vorig jaar bloeide deze voor het eerst, ben benieuwd naar wat hij dit jaar gaat doen...

En dan de Blauwe Druifjes, die doen het weer heerlijk dit jaar...

...net als de Anemoontjes... zulke mooie blauwtinten in ons kleine voortuintje...

Ik wens jullie een heerlijke nieuwe dag,

Lieve groet,
Mirjam

Anne Frank huis...

Jaren geleden ging ik met Sanne, met haar klas, naar het Anne Frank huis in Amsterdam. Sanne zat ik groep 7 denk ik... Ik had Laura beloofd er ook nog eens met haar heen te gaan, maar dat was er al die jaren nog niet van gekomen. Afgelopen oktober wilden we er heen gaan, maar omdat het die zondag zo regende en er een grote rij buiten stond, reden we verder naar een ander museum ...

Vorige week maandag gingen we dan eindelijk toch. Ook Sanne ging mee. Dit keer was het nog mogelijk om online de kaarten te kopen, dus we hoefden niet in de rij, maar konden door een andere deur zo naar binnen.   

Wat je daarbinnen ziet blijft ontzettend indrukwekkend, je krijgt er kippenvel van, als je je bedenkt wat daar, in dat achterhuis, heeft afgespeeld, zeventig jaar geleden...
Op ons gemakje hebben we alles bekeken, we waren er wel even stil van...

Laura maakte deze serie foto's met haar telefoon...

Toen we weer buiten stonden liepen we nog even de Westerkerk binnen. Deze kerk is een protestantse kerk, en daarom heel sober ingericht. Er was een pianist aan het oefenen en een schilder was bezig met zijn schilderijen...

Het was een uitje dat indruk heeft gemaakt, en dat we niet snel zullen vergeten.

Ik wens jullie allemaal een heerlijke nieuwe week,

Lieve groet,
Mirjam

Ranonkel...

Wat blijft dit toch een wondermooie bloem. Zoveel ragfijne blaadjes die tevoorschijn komen uit zo'n knop...

Heerlijk weer een bos in huis gehaald en ik geniet van de aanblik...

Ik wens jullie een heerlijk weekend,

Lieve groet,
Mirjam

Op de schaats...

Afgelopen zondag namen wij op gepaste wijze afscheid van de winter, althans dat vonden wij... Voor ons is de winter, voor zover we die hadden, nu officieel voorbij...
We gingen namelijk nog een middagje schaatsen. En met 'we' bedoel ik dan Ben, mijn dochter Laura en mijn zusje Thea met haar man en kinderen... Zelf schaats ik niet meer. Ik legde vorig jaar (klik) al uit waarom niet...

Het werd 18 graden, en binnen in de ring, in het zonnetje leek het wel 25 graden te zijn... wat was het heerlijk. We vonden een picknicktafel binnen de ring waar we alle spullen konden neerleggen en waar we steeds naar terug kwamen om wat te eten of te drinken, of gewoon even te zitten. En omdat de zon zo heerlijk scheen bleef ik daar maar wat graag zitten. Ik kwam wel regelmatig overeind om foto's te maken van iedereen... Zodoende heb ik nu een heel leuk foto-verslagje van deze middag...

We hebben zo'n ontzettend leuke middag gehad, dat je het bijna jammer vindt dat de winter voorbij is en dat we dit niet nog een keer doen heel binnenkort... het wordt wachten tot november of zo voor we weer kunnen schaatsen daar...

Ik wens jullie een heerlijke dag,

Lieve groet,

Mirjam