Familie Fietstocht

Het is 4 maanden geleden dat ik voor het laatst een bericht plaatste op mijn blog.
Het zat er gewoon een tijdje niet in, maar ik mis het wel hoor, het bloggen.
Ik ga nu proberen zo nu en dan weer een stukje te plaatsen...

Een paar weken geleden hadden we weer de jaarlijkse Familie Fietsdag. Dit jaar mocht ik de boel weer organiseren. Iedereen verzamelde bij ons thuis en na de koffie, met een lekker stukje kwarktaart, vertrokken we.

We fietsten van Nieuw-Vennep via Leimuiden naar Rijnsaterswoude en daar hielden we een stop voor de lunch. Mijn moeder fietst niet meer, maar zij rijdt de route met de auto en heeft de lunch meegebracht.

Een uurtje later reden we weer verder, via Langeraar naar Bilderdam, waar we nog een smal pad fietsten naar het sluisje tussen de Amstel en de Drecht. Daar bevindt zich Theetuin (H)eerlijk waar we heerlijk even een poosje lekker in het zonnetje hebben gezeten.

En daarna fietsten we weer naar Nieuw-Vennep, maar we moesten wel een stukje om omdat de weg in Leimuiden, langs het kanaal, was afgesloten.
In totaal fietsten we een goeie 40 km en dat bleek voor mijn vader net even te lang. Van vermoeidheid was hij met fiets en al in een struikje gevallen. We waren gelukkig op dat moment al bijna bij ons huis. Ik ben snel de auto gaan halen en zodoende hoefde hij niet verder te fietsen. Met een enkel schaalplekje is hij er nog heel goed vanaf gekomen.

Eenmaal allemaal weer bij ons thuis, genoten we nog van een heerlijke warme maaltijd en na de koffie ging iedereen weer op huis aan.
Het was een dag met een gouden randje, het weer zat mee, iedereen had het heerlijk en we hopen dit nog heel veel jaren te mogen blijven doen.

Liefs,
Mirjam

Klompenpad

Gisteren liep ik voor het eerst een klompenpad. Ik deed dit met mijn broer en met mijn zwager. Het was het Loenense Enkenpad, een wandeling van 11 kilometer.
We startten de wandeling echter niet op het aangegeven punt, maar bij Bron van Smaak, waar wij een wandelarrangement boekten.
Zodoende begonnen we daar met een kopje koffie en een stukje heerlijke cake, waarna we onze wandeling startten.

We hadden prachtig wandelweer en afgezien van een paar spettertjes is het de hele dag droog gebleven en liepen we het laatste stuk nog lekker in de zon ook...

Een impressie...

Weer terug bij Bron van Smaak, gezeten in het gebouw van de oude Landbouwcooperatie in Loenen, genoten we van een glaasje wijn en een heerlijke Itialiaanse lunch.

Ik nam een flesje wijn mee voor thuis.

We hadden echt een prachtige dag en we hebben van het geheel genoten. 
Zeker voor herhaling vatbaar.

Liefs,
Mirjam

Lentekriebels

Inmiddels is het echt zover, het is lente. 

Maar de lentekriebels waren er al langer hoor. Overal om me heen zag ik al tekenen van de naderende lente. Ik nam regelmatig mijn camera mee naar buiten om even foto's te maken van de narcissen of de krokussen. Voor tulpen en hyacinthen is het nog te vroeg, die komen nog wel...

En zelfs het eerste bollenveld stond al bijna in bloei. Inmiddels is het één gele vlakte...

Nu afwachten tot de overige bollenvelden hun kleur gaan bekennen.

Fijne dag,

liefs,

Mirjam

Museumjaarkaart

Ben en ik mogen heel graag een museum bezoeken, of dat nou een groot museum is of maar een kleintje. Maar het komt er niet vaak genoeg van vinden we zelf.
We schaften onlangs voor ons beiden een museumjaarkaart aan om op die manier een stok achter de deur te hebben. Want die kaart wil je er natuurlijk weer uit hebben...

We begonnen twee weken geleden met het Museum voor Volkenkunde, in Leiden
Echt alle werelddelen zijn daar vertegenwoordigd hoor. Er is zo veel te zien...

We aten in het café van het museum een heerlijke kop linzensoep en voldaan gingen we weer naar huis.

En vorige week gingen we naar het Teylers Museum in Haarlem. Daar waren we vorig jaar al twee keer geweest, dus we hoefden niet de vaste tentoonstelling te zien, maar we gingen voor een expositie van Antoine Watteau. Ik had hier al eens wat van voorbij zien komen en wilde deze expositie heel graag zien. En met zo'n museumkaart ga je dus ook naar binnen voor slechts één zaal...

Voordeel van de kaart is ook dat je nog eens teruggaat als je in de buurt bent, om juist die ene ruimte nog eens te zien, of weer voor een volgende tijdelijke expositie.

Na het bezoek aan het Teylers liepen we een stukje richting Grote Markt en toen kwamen we langs een heel uitnodigend terrasje, daar trakteerden we onszelf op een kopje koffie en een lekker broodje

Ik heb er alvast geen spijt van de we de kaarten aanschaften. Dit zijn telkens heerlijke uitjes...

Fijn weekend,
liefs,
Mirjam

Wandelen in de polder

Afgelopen dinsdag reed ik 's morgens richting het huis van blogvriendin Marthy. We hebben al eerder samen gewandeld, beide keren bij mij in de buurt, in de duinen. Nu was het mijn beurt om naar Marthy te gaan zodat we bij haar in de buurt konden wandelen.
Zelf woon ik ook in een polder, maar dan zo eentje met alleen maar saaie rechte wegen die precies in de breedte op 2 km naast elkaar liggen en in de lengte (of hoe je dat ook ziet) op 3 km van elkaar liggen.
Zo'n polder dus...
Maar de polder van Marthy... wat een verschil...
Ik heb echt zo enorm genoten van deze wandeling. Na elke bocht weer een ander uitzicht en de zon scheen ons de hele weg heerlijk in het gezicht. Dat wil zeggen op de heenweg dan... 's Middags betrok het een beetje en werd het wat kouder...
Kijk maar lekker mee, dan zie je waar ik zoal van genoten heb

De prachtige polderwegen met de knotwilgen...

Het houten vlonderpad, langs het water...

De eeuwenoude Ka...

De dieren in de wei...

De prachtige Wip-molen bij Bonrepas...

Het allerleukste winkeltje van Schoonhoven, Pand 96 ...

De lunch op het terras van De Waag...

De lammetjes in de wei...

En last but not least, twee gekke vrouwen in een te gek jurkje...

Ik heb zo genoten van de wandeling Marthy, en niet in de laatste plaats van jouw gezelschap. Het was me een groot genoegen, na de zomer gaan we dit een flink vervolg geven...

Fijn weekend allemaal,
liefs,
Mirjam

Kennemerduinen Wandeling

Vorige week zaterdag ging ik weer voor een langere wandeling. Samen met een wandelmaatje van de club liep ik een wandeling in de Kennerduinen. De wandeling was 18 km en we konden ons inschrijven bij manege Kennemergaarde, direct achter het station Santpoort-Noord. 
Dat inschrijven was snel gedaan en na een kopje koffie gingen we op weg. Het was wel heel erg mistig, maar dat heeft ook zijn charmes vind ik altijd.

Al binnen de eerste tien minuten gingen we verkeerd; het is echt heel wat anders om met een routebeschrijving in de hand te lopen, dan gezellig achter de meute aan te lopen.
We hadden de eerste regel gelezen en liepen in de goede richting, maar dan moet je natuurlijk wel kijken wanneer je de eerstvolgende afslag hebt en niet lekker kletsend het pad vervolgen.
Afijn, we waren al snel weer op  de goede route en liepen zo, heerlijk genietend van al het moois om ons heen, verder. 

We passeerden op een gegeven moment een groepje Schotse Hooglanders, wat een imposante dieren zijn het toch. Het leek wel of ze ons even voor lieten gaan want daarna vervolgden ook zij het pad waar op wij liepen... Ik vind ze prachtig...

Halverwege de route kwamen we bij Parnassia aan Zee, een mooi restaurantje pal aan zee, waar we even een kopje koffie konden drinken en gebruik konden maken van het toilet.
En daarna was het nog anderhalf uur lopen naar het eindpunt. Maar tijdens die anderhalf uur klaarde de lucht op, verdween de mist en  het laatste stuk liepen we nog lekker in de zon ook...

We hebben genoten van deze wandeling, hier wil ik vaker naar toe, wat een prachtig stukje natuur is dit zeg.

Fijne dag,
liefs,
Mirjam